مولای مهربان من!
گفتند صبح آمدنت صبح دیگری است
صبحی که در ادامه اش از هرچه شب بری است
گفتند صبح جمعه ای از راه می رسی
جمعه برای آمدنت صبح بهتری است
هر هفت روز هفته ام از اشک پرشده
چشمم درون بستری از اشک بستری است
از شنبه تا سه شنبه و جمعه... کدام صبح؟
گفتند آمدنت صبح دیگری است..
چه شود که گاهگاهی نظری کنی به حالم
که به جان بی قراران همه راحتی
باز در انتظار روی چو ماهت نشسته ام
باز در حسرت دیدار خورشید دلشکسته ام
اشکم به گونه بلغزید و باز می گریم
جانم به لب رسید ز فراق یار و خسته ام
ترسم
....
به اسمان نرود ناله های این حزین
جانا به جان رسید ز فراقت
جان ما بیا
مشكورة
سلمت الايادي... اشرااااق
ولک جزیل الشکرالمشاركة الأصلية كتبت بواسطة فقار الكرخي
و تسلم استاذ نورت المشارکةسلمت الايادي... اشرااااق
رد مع اقتباس