القصيدة :: چان لورايد يسلم الرادود :: سيد فاقد الموسوي
ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــ
چان لورايد يسلم خاف يمك يرفع ايده
انشالت ايده على التحبهن وبعد ضيمك خل ازيده
الماي اجه وگالولي اشربي وانه گتلهم بعيده
الماي لومحترگه خويه ومو من ايدك مااريده
اتذكرت جسمك عل الرمل والعطش شل عروگه
ويا گلبك الگوه يدگ والخيل سحگت فوگه
هذا النهر كله نفتح والماي يجري وبارد
مونهر لوتمطر بعد ماي المطر ماريده
حسين خويه حسين خويه
ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــ
انه ماضليت اشوفن لوانته مغطيك دمك
انه اول تالي اضيعك وبدا انشدك على اسمك
گلي ضلي گلي روحي احچي لوزينب تهمك
اگعد وقنعلي روحي اليمك وتتمنه يمك
هنيال گلبه المايهم والماله اهل هنيالك
مايفگد اعزازه ويضل مشدوه فكره وباله
حسبت كلشي وماخفت بس هاي موش بالي
ماحاسبه نشيب سوه ونطيك للخياله
حسين خويه حسين خويه ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــ
چنت لواسير عليكم يطير گلبك لوشفتني
ولوامشي تعطلني گوه تاخذ ابني الفوگ متني
هنا صحت وداعت الله هنا گلت يمكن عفتني
من گلت هم يله روحي وماگمتلي وعطلتني
مرتين عن جسمك رحت بلكت تچلب بيه
شكيت مشتبهه وگلت عن جثتك موهيه
ماطلعت بساع ومتت بالگوه طلعت روحك
تشبه بناتك بالحرگ طلعت شويه شويه
حسين خويه حسين خويه ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــ
صاحو على ابن امي حيهم
استوحدو شيخ العشيره
اليجزي سهمه ومايلوحه يشيل راسه يلوحه غيره
وطاح بس من طاح شفته يحچي وي الماله غيره
يحلف الذباح اسمعه راسي عن خيامي ديره
واگف على ركبه وبچه ولخيامه گام يباوع
مهضموم مومن العرك عمت عيني مدري شسامع
وانه من الخيام وصحت الله واكبر كافي
بطلت ماريده عدل بس وخرو خله ينازع
حسين خويه حسين خويه ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــ.





رد مع اقتباس